میراث اصیل در دستان جوانان؛ گذار از ارگ و گیتار به نواهای بومی
شهریور 24, 1404
جشنواره ملی موسیقی جوان امسال بیش از هر دورهی گذشته نشان داد که نسل نو توانسته از دل مشقهای شهری بیرون بیاید و میراث مقامی کشور را به کنسرتها و صفحههای مجازی بازگرداند. پدید اصلی این تحول، گرایش نوجوانان و جوانان به سازهای اجدادی است؛ پدیدهای که نه تنها رنگ و بوی فرهنگ کهن را زنده نگه میدارد، بلکه آیندهی بازار حرفهای موسیقی را نیز متحول میکند.
بازگشت به ریشهها؛ انتخاب سازهای بومی
سالها موسیقی شهری و سازهای کلاسیک غربی جزئی از هویت هنری نوجوانان بود، اما امروز:
سازهایی مانند قانون، کمانچه و دف در رقابت با ارگ و گیتار جایگاه پیدا کردهاند
جوانان از طریق شبکههای اجتماعی و کانالهای دیجیتال، اجراهای مقامی را با کیفیت ضبط و منتشر میکنند
بهجای ارگ و گیتار، ساز اجدادی مینوازند و خجالتزده نیستند
این جهش باعث شده جشنواره به مرکز اصلی کشف استعدادهای بومی بدل شود؛ جایی که نوازندگانی از دورترین روستاها هم انگیزه مییابند به تهران بیایند و هنر اجدادیشان را به مخاطب ملی و جهانی معرفی کنند.
جشنواره بهعنوان سکوی پرتاب
تغییر رپرتوار و ورود رشتههای تازه در هر دوره، نوازندگان را وادار میکند بیش از گذشته به آموزش و تمرین بپردازند. دو ویژگی کلیدی جشنواره عبارتاند از:
ایجاد فضای رقابت سالم میان شرکتکنندگان در سطوح مختلف
امکان دریافت بازخورد مستقیم از داورانی که خود از پیشکسوتان موسیقی مقامی هستند
با این ساختار، نهتنها تعداد نوازندگان مقامی در ایران افزایش یافته، بلکه کیفیت اجراها به سطحی رسیده که کنسرتهای بینالمللی را نیز در تیررس قرار داده است.
نسخۀ آینده برای حفظ و توسعه
پریچهر خواجه به جوانان توصیه میکند مسیر تازهی خود را جدی بگیرند و باور داشته باشند که موسیقی مقامی نیاز به پشتکار، آموزش مداوم و تولید محتوای مستمر دارد. تقویت این جریان میتواند:
گردشگری فرهنگی را در استانها رونق دهد
هویت جمعی را در میان نسل جدید تحکیم کند
به این ترتیب، جشنواره ملی موسیقی جوان تنها نقطه آغاز نیست، بلکه نخستین فصل از یک داستان بلند در احیای هنر اصیل ایرانی به شمار میرود.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
