نوآوری؛ زیربنای تابآوری و توسعه پایدار در کشاورزی ایران
شهریور 30, 1404
در عصر پیچیدگی و تغییرات سریع اقلیمی، کشاورزی سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای اقتصادی و زیستمحیطی نیست. ترکیب دانش، فناوری و خلاقیت به ویژه در محصولات جانبی کشاورزی، میتواند ضمن افزایش درآمد بهرهبرداران، امنیت غذایی و پایداری سرزمین را تضمین کند. جشنوارههای تخصصی از جمله چهارمین جشنواره استانی عسل در لرستان فرصتی طلایی برای تقویت این جریان نوآورانه فراهم کردهاند.
ترویج دانش؛ شتابدهنده تحول
دفتر ترویج دانش و فناوری کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی با برگزاری صدها رویداد تخصصی در سال گذشته، انتقال یافتههای تحقیقاتی به مزارع را به اولویت تبدیل کرده است. ایجاد شبکههای ارتباطی میان پژوهشگران، کشاورزان و صنایع تبدیلی، از یکسو موانع ورود فناوری به مزارع را کاهش میدهد و از سوی دیگر سرعت تطبیق راهحلهای نوظهور را افزایش میدهد.
نوآوری در کشاورزی نقش مهمی در پیشرفت کشور دارد
زمینههای کلیدی نوآوری در کشاورزی
کشاورزی دقیق با استفاده از سنسور و پهپاد برای مصرف بهینه آب و سم
توسعه محصولات جانبی مانند عسل، زهر زنبور و گیاهان دارویی
دیجیتال مارکتینگ و برندسازی روستایی برای دسترسی به بازارهای منطقهای
سیستمهای هوشمند مدیریت منابع آب با بهرهبرداری از دادههای اقلیمی
شبکهسازی و مشارکت؛ کلید تابآوری
در شرایط تحریم و فشارهای سیاسی، همکاری جمعی بهمثابه سپری در برابر ناپایداری عمل میکند. شکلگیری تعاونیهای قوی و زنجیرههای ارزش یکپارچه، از مرحله تولید تا بستهبندی و فروش، تضمین میکند سود تحققیافته به جای غلبه بر یک نقطه، میان همه ذینفعان توزیع شود و انگیزه سرمایهگذاری در فناوری بالا رود.
گامهای عملی برای تقویت خلاقیت و پایداری
حمایت از استارتاپها و شرکتهای دانشبنیان در حوزه کشاورزی
ارتقای آموزش مداوم کشاورزان با رویکرد شایستهسالاری
توسعه زیرساختهای دیجیتال در روستاها برای دسترسی سریع به اطلاعات بازار
نتیجهگیری
پایداری کشاورزی ایران در گرو اتصال دوشادوش پژوهش و میدان عمل است. نوآوری نهتنها بارقهای از امید برای مقابله با بحران کمآبی و نوسانات بازار ایجاد میکند، بلکه به گشودن مسیر توسعه فرهنگی و اقتصادی پایدار نیز میانجامد. جشنوارههایی همچون عسل لرستان، هنگامهای است برای گردهمآوردن افکار نو و راهحلهای بومی، تا کشاورزان فردا توان رقابت در صحنه جهانی را بیش از پیش بیابند.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
