ورزشگاه یا میدان مین؛ تهدیدی آشکار برای جان هواداران
شهریور 29, 1404
وقتی صدای سوت آغاز بازی به جای شور و هیجان، نگرانی و هراس در دل تماشاگران میافکند، باید پرسید که آیا فوتبال هنوز لذت و امنیت را در کنار هم میآورد یا بدل به تجربهای خطرناک شده است؟ طی هفته چهارم لیگ برتر، ضعف زیرساخت در ورزشگاه تختی تهران و سقوط ورق آلومینیومی از سقف پارس شیراز، بار دیگر بیم جانی هواداران را گرد هم آورد.
هشدارهای ملموس در دو نقطه کشور
چمن نامناسب و زیرساختهای سست: در ورزشگاه تختی، چمن دچار بیماری فنی و فقدان کارشناس نگهداری است، پارکینگ ورودی غیربهداشتی و جایگاه خبرنگاران غیرایمن گزارش شد. سقوط مکرر بازیکنان و لیز خوردن در نقاط گوناگون زمین، زنگ خطری برای پیشگیری از آسیبهای جسمیست.
سقوط ورق و ریسک جانی: ورزشگاه پارس شیراز، محلی که یک قطعه آلومینیومی دهها متر آزاد شد و به تماشاگران اصابت کرد، تنها یک قدم تا حادثهای مرگبار فاصله داشت. تکرار اینگونه سقوط اشیا، نشان میدهد برچیدن نقاط پرخطر در قلب سکوها به تعویق افتاده است.
این فوتبال خطر جانی دارد!
از غفلت تا اقدام؛ الزامات یک نظارت هوشمند
اگر فدراسیون و ستاد استانداردسازی، مسئولیت صدور مجوز را بر عهده دارند، باید شفاف پاسخ دهند که کدام شاخصها را سنجیدهاند و چرا پس از وقوع حادثه، پرسش از مدیران ستادی به تعویق افتاده است. تنها چند گام ساده میتواند ضریب ایمنی را تضمین کند:
بازدید دورهای سازهها و اجزای سقف با حضور مهندسان سازه و متخصصان ایمنی
تدوین پروتکلهای اجباری برای استانداردسازی چمن، نور، خدمات پزشکی و مسیرهای فرار
راهاندازی سامانه «گزارش خطر» برای تماشاگران تا پیش از آغاز بازی، خطرات مشهود را اطلاع دهند
آموزش مستمر نیروهای حراست و امدادگر برای واکنش به وضعیتهای اضطراری
در پایان، فوتبال باید میدان رقابت و لذت باشد، نه معرکهای پر از سقفهای سست و چمنهای لغزنده. تا زمانی که سلامت هوادار اولویت نباشد، هیچ سوت شروعی، به معنای آغاز یک بازی بیخطر نیست.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
