پیامهای تسلیت هنرمندان به مناسبت درگذشت احمد پژمان
شهریور 9, 1404
خبر درگذشت احمد پژمان، آهنگساز و پیشگام عرصه موسیقی کلاسیک ایرانی، در نهم شهریورماه جامعه هنری کشور را در غمی سنگین فرو برد. این هنرمند برجسته که با خلق نخستین اپرای ایرانی و آثار ماندگار در موسیقی فیلم، تأثیری عمیق بر نسلهای مختلف موسیقیدانان داشته است، با انتشار پیامهای تسلیت از سوی چهرههای شاخص موسیقی همراه شد.
در پیامهای منتشرشده، مجید انتظامی تأکید کرد که «رفتن احمد پژمان، فقدانی است که باورش دشوار است؛ انسانی به بزرگی و نیکی او را نمیتوان از یاد برد.» او یاد و نام این استاد را نشانی از تلاش بیوقفه برای اعتلای هنر ایران خواند.
علی صمدپور با اشاره به روزهای مشترک تمرین و سفر با پژمان، نوشت «حضور ایشان در جمع علاقهمندان به موسیقی مانند جرقهای بود که زیر اجاقی کوچک آتش بزرگی به پا میکرد. خاطرات تبریز با همدلی استاد پژمان و دوستانی چون محمودرضا نوربخش و امیر بهاری هرگز فراموش نخواهد شد.»
اردشیر کامکار و اردوان کامکار در پیامهای جداگانه، احمد پژمان را یکی از تأثیرگذارترین آهنگسازان معاصر ایران دانستند و فقدان او را ضایعهای جبرانناپذیر توصیف کردند. کارن همایونفر نیز نوشته «جای خالی ایشان هرگز پر نخواهد شد» و کیهان کلهر با حسرت از «رفتن استادی که دوباره یافتنش دشوار است» سخن گفت.
هنرمندان موسیقی برای درگذشت احمد پژمان نوشتند
سعید فرجپوری و بیژن کامکار با اشاره به آثار ارزشمند پژمان، از ماندگاری خلقیات او در خاطره موسیقیدانان نام بردند. عرفان وکیلی در تأکید بر جایگاه استادش افزود «شاگردی در محضر ایشان بزرگترین افتخار زندگی من بود.»
تهمورس پورناظری ضمن ابراز تاسف از فقدان این چهره برجسته، «روحش را شاد و راهش را پررهرو» آرزو کرد. علی رهبری نیز در پیامی انتقادی خطاب به مسئولان فرهنگی نوشت که «کاش لیاقت بهرهمندی از حضور چنین هنرمندی را داشتند.»
احمد پژمان علاوه بر تألیف اپرا و آثار ارکسترال، سالها در کسوت استاد دانشگاه و مربی نسل جدید آهنگسازان فعالیت کرد. بیشک میراث او ـ از فصول درخشان موسیقی معاصر ایران تا آموزههایی که به شاگردانش منتقل کرد ـ همچنان الهامبخش اهالی فرهنگ و هنر خواهد ماند.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
