پایان یک عهد؛ کلمبیا دست سینک آمریکایی را از اسلحه کوتاه کرد
شهریور 26, 1404
کلمبیا که برای دههها نزدیکترین متحد نظامی ایالاتمتحده در آمریکای لاتین بود، هفته گذشته اعلام کرد از این پس هیچگونه سلاح جدیدی از آمریکا خریداری نخواهد کرد. این تصمیم دولت گوستاوو پترو، در واکنش به اظهارنظرهای مداخلهجویانه واشنگتن در امور داخلی بوگوتا و فشار بر مبارزه با قاچاق مواد مخدر، یک نقطه عطف در سیاست دفاعی و خارجی این کشور به شمار میرود.
دلایل توقف واردات از آمریکا
مقامات کلمبیایی این تغییر راهبرد را بر دو محور اصلی توجیه کردهاند:
استقلال در تصمیمگیری نظامی: اعتراض به دخالتهای واشنگتن در فرایندهای سیاسی و انتخاباتی کلمبیا
بازنگری در اتحادهای منطقهای: جستوجوی شرکای جدید و متنوع برای تأمین تجهیزات دفاعی
این موضعگیری همزمان با انتقاد دونالد ترامپ از پترو و طرح اتهام افزایش بیسابقه تولید کوکائین در خاک کلمبیا رخ داد؛ اتهاماتی که دولت بوگوتا آن را تحتفشار قرار دادن کشورش میداند.
کلمبیا خریداری تسلیحات آمریکایی را متوقف کرد
پیامدها و دورنمای احتمالی
قطع خرید از آمریکا، کلمبیا را در مسیر دشواری قرار میدهد که به دو صورت جلوه میکند:
نیاز به تأمینکنندگان جایگزین: مذاکره با روسیه، چین یا تولیدات بومی برای پوشش خلأ سلاحهای مدرن
اثرات بر بودجه دفاعی: کاهش احتمالی کمکهای مالی سالانه ۳۸۰ میلیون دلاری آمریکا و فشار برای افزایش هزینههای داخلی
با این وجود، دولت پترو امیدوار است این گسست بر وابستگی طولانیمدت پایان دهد و زمینۀ همکاریهای راهبردی و صنعتی تازهای با دیگر کشورها و شرکتهای دفاعی غیروابسته به واشنگتن فراهم آورد.
این تصمیم نمادی از روحیه تازه در سیاست خارجی کلمبیاست: خواهش از تنشزدایی در آمریکای لاتین، بازنگری مسیر مبارزه با مواد مخدر و حرکت بهسوی چندجانبهگرایی در حوزه امنیت. هرچند پیامدهای کوتاهمدت آن، نیاز به مدیریت دقیق و برنامهریزی فنی دارد، اما بیتردید نقطۀ عطفی است برای طلوع دورهای جدید در روابط نظامی و سیاسی بوگوتا با جهان.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
