هوای تهران همچنان ناسالم برای گروههای حساس: آلاینده ذرات معلق، عامل اصلی آلودگی
اردیبهشت 25, 1404
کیفیت هوای پایتخت امروز، پنجشنبه ۲۵ اردیبهشتماه، در وضعیت «ناسالم برای گروههای حساس» قرار گرفت. دادههای دریافتی از شرکت کنترل کیفیت هوای تهران حاکی از آن است که عامل اصلی این آلودگی، همچنان ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون است.
میانگین شاخص کیفیت هوای تهران (AQI) در حال حاضر ۱۰۷ است که نشاندهنده شرایط ناسالم برای گروههای حساس جامعه است. این وضعیت، ادامه روندی است که طی ۲۴ ساعت گذشته نیز شاهد آن بودهایم، جایی که میانگین شاخص آلاینده ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون به ۱۱۶ رسید. این ذرات که به دلیل اندازه بسیار کوچک خود قابلیت نفوذ عمیق به دستگاه تنفسی را دارند، میتوانند خطرات جدی برای سلامت افراد، به ویژه کودکان، سالمندان، بیماران قلبی و ریوی، و زنان باردار ایجاد کنند.
آماری از روزهای پاک و آلوده در سال جاری
از ابتدای سال تاکنون، کیفیت هوای تهران در ۶ روز پاک، ۴۳ روز قابل قبول و ۶ روز ناسالم برای گروههای حساس بوده است. این آمار نشان میدهد که پایتخت در بخش قابل توجهی از سال جاری با چالش آلودگی هوا روبرو بوده است.
شاخص کیفیت هوا (AQI) و معنای آن
برای درک بهتر وضعیت کیفیت هوا، شاخص AQI به شش دسته اصلی تقسیم میشود:
صفر تا ۵۰: هوای پاک
۵۱ تا ۱۰۰: هوای قابل قبول یا متوسط
۱۰۱ تا ۱۵۰: هوای ناسالم برای گروههای حساس (وضعیتی که اکنون در آن قرار داریم)
۱۵۱ تا ۲۰۰: هوای ناسالم
۲۰۱ تا ۳۰۰: هوای بسیار ناسالم
۳۰۱ تا ۵۰۰: شرایط کیفی هوا خطرناک
توصیههای بهداشتی برای گروههای حساس
در شرایط هوای ناسالم برای گروههای حساس، رعایت نکات بهداشتی زیر ضروری است:
کاهش فعالیت در فضای باز: افراد گروههای حساس باید از فعالیتهای طولانیمدت و سنگین در فضای باز خودداری کنند.
استفاده از ماسک: استفاده از ماسکهای استاندارد (مانند N95) در صورت لزوم خروج از منزل توصیه میشود.
بستن در و پنجرهها: برای جلوگیری از ورود هوای آلوده به داخل منزل، در و پنجرهها را بسته نگه دارید.
استفاده از دستگاههای تصفیه هوا: در صورت امکان، از دستگاههای تصفیه هوا در فضاهای بسته استفاده کنید.
مراجعه به پزشک: در صورت بروز علائم تنفسی مانند سرفه، تنگی نفس یا سوزش گلو، حتماً به پزشک مراجعه کنید.
این وضعیت، بار دیگر ضرورت تدابیر بلندمدت و مؤثر برای کنترل منابع آلاینده و بهبود کیفیت هوای پایتخت را گوشزد میکند.
**محمد رضوانی**
سردبیر و دبیر گروه سیاسی
محمد رضوانی روزنامهنگار باسابقه، تحلیلگر مسائل سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از شانزده سال تجربه حرفهای در حوزه خبرنگاری سیاسی، تحلیل رویدادهای داخلی و بینالمللی و مدیریت تحریریههای خبری است. تمرکز اصلی وی بر تحولات سیاسی ایران، مسائل راهبردی خاورمیانه، دیپلماسی عمومی و جریانشناسی سیاسی میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی روابط بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی است. همچنین دورههای تخصصی تحلیل ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ نرم و دیپلماسی رسانهای را در مراکز معتبر داخلی و بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رضوانی فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه هشتاد به عنوان خبرنگار سیاسی در روزنامههای سراسری آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه تحلیل سیاسی و مدیریت رسانه، وی مسئولیتهای گوناگونی از جمله دبیری گروه سیاسی در چندین روزنامه پرمخاطب و مدیریت سرویسهای خبری را بر عهده داشته است.
وی از سال ۱۳۹۸ به تیم تحریریه مجله خبری گویا پیوسته و به عنوان سردبیر و دبیر گروه سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری تحلیلی مجله و کیفیت محتوای سیاسی تأثیر چشمگیری داشته و تحلیلهای عمیق و گزارشهای دقیق وی درباره تحولات سیاسی ایران و منطقه، مورد توجه نخبگان و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رضوانی در تحلیل تحولات سیاسی داخلی، بررسی سیاست خارجی ایران، مسائل امنیتی خاورمیانه و جریانشناسی احزاب و گروههای سیاسی است. وی همچنین در زمینه مدیریت تحریریههای خبری، روزنامهنگاری تحلیلی، گزارشنویسی عمیق و مصاحبه با چهرههای سیاسی و اجرایی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد رضوانی در تحلیل سیاسی مبتنی بر پایش مستمر منابع خبری معتبر، اعتبارسنجی چندلایه اطلاعات، توجه به پیشینه تاریخی موضوعات و پرهیز از تحلیلهای شتابزده و سطحی است. وی در گزارشهای خود بر تفکیک واضح میان خبر و تحلیل، رعایت انصاف و بیطرفی، توجه به همه جوانب موضوع و پرهیز از جانبداری جناحی تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است و در همایشها و نشستهای تخصصی مرتبط با مسائل راهبردی، امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان سخنران و کارشناس مشارکت فعال دارد.
